خرده زنجیره ها

زنجیره ای سازی چیست؟

شاردینگ فرآیندیست که در آن یک پایگاه داده به شکل افقی تقسیم می‌ شود تا بار را پخش کند - در علم کامپیوتر این یک مفهوم معمول است. در چارچوب اتریوم، شاردینگ، شلوغی شبکه را کاهش داده و میزان تراکنش در ثانیه را با ساختن زنجیره های جدید، تحت عنوان "شارد"، افزایش می‌ دهد.

این برای دلایلی سَوای مقیاس پذیری مهم است.

ویژگی های زنجیره ای سازی

هر کسی می‌ تواند یک گره اجرا کند

اگر بخواهید که همزمان همه چیز را غیرمتمرکز نگه دارید زنجیره ای سازی برای مقیاس پذیری راه خوبیست همانطور که راه دیگر آن افزایش حجم پایگاه داده کنونیست. این کار شبکه اتریوم را برای اعتبارسنج ها غیر قابل دسترس تر می‌ کند چون آنها نیاز به کامپیوترهای قوی و گرانقیمت خواهند داشت. با زنجیره های شارد، اعتبارسنج ها تنها به ذخیره سازی/اجرای داده ها برای شاردی که در حال اعتبار سنجی اش هستند نیاز دارند، نه کل شبکه (مانند آنچه که امروزه اتفاق می افتد). این سرعت را بالا برده و ملزومات سخت افزاری را به شکل چشمگیری کاهش می‌ دهد.

مشارکت بیشتر در شبکه

زنجیره ای سازی در نهایت به شما اجازه اجرای اتریوم را روی یک لپ تاپ یا تلفن شخصی خواهد داد. در نتیجه افراد بیشتری قادر خواهند بود تا مشارکت کنند، یا یک کلاینت را، در اتریوم زنجیره ای اجرا کنند. این کار امنیت را افزایش خواهد داد چون هر چه شبکه غیرمتمرکزتر باشد، سطح تهاجم کوچک تر خواهد بود.

به سبب پیش نیاز های سخت افزاری کمتر؛ زنجیره ای سازی، اجرا کردن کلاینت ها را برای شما ساده تر خواهد کرد، بدون نیاز به تکیه کردن به هیچ سرویس میانجی. و در صورت امکان، اجرا کردن چند کلاینت را مدنظر قرار دهید. این امر با کاهش دادن موارد خرابی آتی به سلامت شبکه کمک خواهد کرد. یک کلاینت زنجیره‌ی بیکن را اجرا کنید

زنجیره های شارد نسخه 1: دسترس پذیری داده ها

زمانی که نخستین زنجیره های شارد ارسال شوند، تنها داده هایی اضافی برای شبکه فراهم خواهند کرد. توانایی برآمدن از پس تراکنش ها یا قراردادهای هوشمند را نخواهند داشت. اما درصورت ترکیب با رول Rollup ها، همچنان باعث بهبود باورنکردنی تعداد تراکنش بر ثانیه خواهند شد.

Rollup ها، یک فناوری "لایه 2" هستند که امروزه وجود دارد. به برنامه های غیرمتمرکز (Dap) اجازه می دهند تراکنش ها را در یک تراکنش خارج زنجیره بسته بندی یا "oll up" کنند، یک گواهی رمزنگاری شده ایجاد و آن را به زنجیره ارسال کنند. این باعث کاهش داده لازم برای تراکنش می‌ شود. این را با تمام داده های اضافی فراهم شده توسط شاردها ترکیب کنید و نتیجه می‌ شود 100,000 تراکنش بر ثانیه.

زنجیره های شارد نسخه 2: اجرای کد

برنامه، همیشه این بود که عملکردهای بیشتری به زنجیره های شارد افزوده شود، تا آن را به شبکه اصلی اتریومامروز تبدیل کند. این کار به آن‌ها امکان ذخیره و اجرای کد و رسیدگی به تراکنش‌ها را می‌دهد، زیرا هر خرده‌زنجیره دارای مجموعه‌ی منحصربه‌فردی از قراردادهای هوشمند و موجودی حساب است. ارتباط بین خرده‌زنجیره‌ای اجازه می‌دهد تا بین خرده‌زنجیره‌ها تراکنش برقرار شود.

با توجه به افزایش تعداد تراکنش در ثانیه که نسخه‌ی 1 خرده زنجیره‌ها فراهم می‌کند، آیا همچنان نیازی به این هست؟ این موضوع هنوز در انجمن محل اختلاف است و به نظر می‌آید که چند راه پیش رو است.

آیا زنجیره های شارد نیاز به اجرای کد دارند؟

ویتالیک بوترین در مصاحبه با پادکست Bankless، سه راه احتمالی را ارائه داد که شایسته‌ی اشاره هستند.

1. نیازی به اجرای حالت نیست

این بدان معنا است که ما به خرده‌زنجیره‌ها قابلیت رسیدگی به قراردادهای هوشمند را نمی‌دهیم و آن‌ها را صرفاً به‌عنوان انبار داده در نظر می‌گیریم.

2. تعدادی شارد اجرایی داشته باشید

شاید این مورد توافق باشد که ما نیازی به هوشمندتر شدن تمام خرده‌زنجیره‌ها (که اکنون 64 عدد مدنظر است) نداریم. می‌توانیم این عملکرد را تنها به تعداد کمی اضافه کنیم و با بقیه کاری نداشته باشیم. این کار باعث افزایش سرعت تحویل می‌شود.

3. تا زمانی که به گواهی عدم تعامل با دانش صفر (ZK) برسیم صبر کنید

در نهایت، شاید بهتر باشد به این بحث که «اثبات عدم تعامل با دانش صفر» چه زمانی به نتیجه می‌رسد، نگاهی دوباره بیندازیم. این فناوری‌ای است که می‌تواند به انتقال تراکنش‌‌های خصوصی واقعی به شبکه کمک کند. احتمالاً به خرده‌زنجیره‌های کوچکتری نیاز خواهند داشت، البته این موضوع هنوز در مرحله‌ی تحقیق و توسعه است.

ساير منابع

چند ایده‌ی مربوطه‌ی دیگر در زیر عنوان شده‌اند:

• فاز یک و تمام: Eth2 به عنوان یک موتور دسترسی پذیری داده – cdetrio, ethresear.ch

این بخش هنوز محل بحث است. این صفحات را هرگاه اطلاعات بیشتری کسب کنیم به‌روز خواهیم کرد.

رابطه‌ی بین ارتقاها

تمام ارتقاهای اتریوم 2 تا حدودی با یکدیگر مرتبط هستند. پس بیایید نحوه‌ی ارتباط خرده‌زنجیره‌ها با سایر ارتقاها را جمع‌بندی کنیم.

خرده‌زنجیره‌ها و زنجیره‌ی بیکن

زنجیره‌ی بیکن شامل تمام منطق برای امن نگه داشتن و همگام‌سازی خرده‌زنجیره‌ها است. زنجیره‌ی بیکن، با انتصاب سهام‌گذارها به خرده‌زنجیره‌ای که می‌خواهند رویش کار کنند، آن‌ها را در شبکه هماهنگ خواهد کرد. و همین‌طور با انبار کردن داده‌های تراکنش‌های خرده‌زنجیره‌ها که برای سایر خرده‌زنجیره‌ها نیز در دسترس است، ارتباط میان آن‌ها را ساده خواهد کرد. این کار به خرده‌زنجیره‌ها نمایی کلی از وضعیت اتریوم می‌دهد که همه چیز را به‌روز نگه دارند.

خرده‌زنجیره‌ها و ادغام

تا زمانی که خرده‌زنجیره‌های اضافه افزوده شوند، شبکه‌ی اصلی اتریوم با زنجیره‌ی بیکن با استفاده از اثبات سهام ایمن خواهد شد. این امر یک شبکه‌ی اصلی بارور را قادر می‌‌سازد تا خرده‌زنجیره بسازد، که از طریق راه‌حل‌های لایه‌ی 2 که مقیاس‌پذیری را افزایش می‌دهد امکان‌پذیر می‌شود.

باید دید آیا شبکه‌ی اصلی به عنوان تنها خرده‌زنجیره «هوشمند» که می‌تواند اجرای کد را مدیریت کند وجود خواهد داشت یا خیر - اما در هر صورت، تصمیم برای گسترش خرده‌زنجیره‌ها می‌تواند در صورت نیاز دوباره مورد بررسی قرار گیرد.

بیشتر بخوانید